Połoz drabinkowy
kurs kadry i płace warszawaDuży, smukły połoz o głowie słabo odgraniczonej szyją od tułowia, oczach z okrągłą źrenicą i tułowiu pokrytym gładkimi łuskami. Typowo ubarwione zwierzęta są żółtawe, ciemnobrązowe lub czerwonobrązowawe, z obu stron grzbietu aż do końca ogona ciągnie się ciemny pasek. Brzuch białawy lub żółtawy. Młode położy drabinkowe mają wyraźną szatę młodzieńczą, w której układ plam przypomina szczeble drabiny (patrz rysunek). Całkowita długość ciała 120-160 cm. Występowanie: Półwysep Iberyjski, Minorka, francuskie wybrzeże Morza Śródziemnego, lles d\'Hyeres. Środowisko: nasłonecznione, suche i zakrzaczone zbocza, skąpo porośnięte, kamieniste, poprzecinane kolczastymi zaroślami tereny na równinach i leżące odłogiem użytki rolne. Tryb życia: połoz drabinkowy przebywa głównie na ziemi, również zwinnie wspina się na krzewy i drzewa. W zasadzie jest aktywny w ciągu dnia, jednak w czasie upału kryje się, a uaktywnia dopiero o zmierzchu i nocą. Zaniepokojony przez człowieka, pierzcha do swojej kryjówki; syczy, gryzie jednak rzadko. Owija się wokół zdobyczy i zabija ją dusząc. Zimuje od października do marca. Rozród: kopulacja odbywa się na przełomie maja i czerwca; samica składa jaja we wrześniu. Pokarm: małe ssaki, ptaki i jaszczurki. Uwagi: godna podkreślenia jest różnica w ubarwieniu i rysunku, pozwalająca bez problemu odróżnić osobnika młodego od dorosłego. U młodego węża ciągnie się wzdłuż grzbietu drabinkowaty, plamisty wzór, co nadaje mu niepowtarzalny wygląd. Wzór ten zanika, gdy wąż uzyskuje dojrzałość płciową. Znaczenie tak odmiennej szaty młodzieńczej, występującej również u innych gatunków węży, pozostaje nadal zagadkowe. lg telewizory
