Żmije w Europie

Gniewosz plamisty

Samiec ma grzbiet i boki ubarwione brązowawo lub czerownawobrązowo, samica szaro lub brązowawoczarno. Rysunek na grzbiecie tworzą przeważnie małe, ciemne plamy i cętki, które zlewają się częściowo w niewyraźne, podłużne pasy. Po bokach głowy, od nozdrzy ponad oczami do karku biegną brązowawe paski. Brzuch jest u samca czerwonawobrązowy lub pomarańczowy, u samicy szary lub czarniawoszary. Może być u obu płci lekko plamisty. Długość ciała zmienna; rzadko większa niż 60-70 cm, w niektórych okolicach jednak tylko do 52 cm. Występowanie: północna i środkowa Europa od Norwegii i Szwecji do wschodniej Hiszpanii i Portugalii; na wschód do Azji Mniejszej i Kaukazu. W Polsce na obszarze całego kraju (jednak zdecydowanie rzadszy od zaskrońca zwyczajnego), liczniejszy na południu kraju, oprócz gór; pod całkowitą ochroną gatunkową. Środowisko: widne lasy, wrzosowiska i zarośnięte hałdy, stoki górskie o słonecznej wystawie (szczególnie licznie w Pieninach w dolnych partiach południowych, silnie nasłonecznionych zboczy) oraz na brzegach lasów i dróg. Gniewosz plamisty spotykany jest również dosyć często w zaroślach śródpolnych. W niektórych rejonach wnika dość daleko w głąb ludzkich osiedli. Komody

Współpraca

• gimnazjum nr 1 w Nowym Sączu