Żmija łąkowa
uczelnia warmińsko mazurskieMała, krępa żmija o płaskiej głowie niewyraźnie odgraniczonej szyją od tułowia, oczach z pionowo ustawioną źrenicą, kilowatych łuskach i krótkim ogonie. Ubarwienie strony grzbietowej zmienia się we wszystkich odcieniach szarości i brązu; wzór barwny tworzy umiarkowanej szerokości brązowy lub czarnobrązowy, falisty pas czarno obwiedziony, oraz duże, ciemne plamy na bokach. Wierzch głowy jest przeważnie pokryty wyraźnym rysunkiem, a jasno- lub ciemnoszary, nierzadko również czarniawy lub czerwonawy brzuch - cętkowany. Całkowita długość ciała 40-50 cm, wyjątkowo do 60 cm. Występowanie: od środkowej Europy po środkową Azję, jak również w Azji Mniejszej i północno- zachodnim Iranie. Zasięg tej żmii w Europie jest porozrywany, czyli ma dysjunktywny charakter. Żmija łąkowa żyje w południowej Francji, środkowych Włoszech, Dolnej Austrii, na Węgrzech, w krajach byłej Jugosławii, Albanii, Rumunii i Bułgarii. Środowisko: na obszarze Europy żmija łąkowa zasiedla przede wszyskim góry, w których sięga do wysokości 2000 m n.p.m. Żyje na silnie nasłonecznionych stanowiskach, na murawach rosnących na kamienistych zboczach, w rzadkich zaroślach na terenach pagórkowatych i na łąkach z licznymi podziemnymi chodnikami drobnych gryzoni. We wschodniej części obszaru rozsiedlenia występuje miejscami również w wyższych położeniach górskich, ale przede wszystkim na stepach. wózki widłowe
